سرم چون بادکنکی پر شده از بازدم یک انسان سنگین است، به جای این که سبک بال به آسمان در پی آرزوها و خواسته هایش برود تا در اوج کمال از سیری بترکد، در گوشه ای افتاده از سنگینی. در آستانه ی ترکیدن، منتظر است.
ترکيدن، ترکيدن است چه از کمال باشد چه از بازدمِ شما
ترکيدن، ترکيدن است چه از کمال باشد چه از بازدمِ شما
پاسخ دادنحذفترکيدن، ترکيدن است چه از کمال باشد چه از بازدمِ شما
پاسخ دادنحذف